Από το Εργαστήριο Παιδαγωγικής – Χριστιανικής Παιδαγωγική του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας Α.Π.Θ. δίνονται στη δημοσιότητα τα τελικά Πορίσματα του Πανελληνίου Επιστημονικού Συνεδρίου για το Μάθημα των Θρησκευτικών:
Ι. Στη Θεσσαλονίκη, τη Δευτέρα και Τρίτη 11- 12 Μαρτίου 2013, έλαβε χώρα το Πανελλήνιο Επιστημονικό Συνέδριο με θέμα: «Το μάθημα των θρησκευτικών: Προβληματισμοί – Επισημάνσεις – Προτάσεις», το οποίο διοργανώθηκε από το Εργαστήριο Παιδαγωγικής – Χριστιανικής Παιδαγωγικής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης.

ΙΙ. Από τις εισηγήσεις του Συνεδρίου προέκυψε σοβαρός και πολλαπλός προβληματισμός, ως προς την κατεύθυνση της θρησκευτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα, όπως αυτή διαμορφώνεται μέσα από το περιεχόμενο και την εν γένει παιδαγωγική και θεολογική ταυτότητα του προτεινόμενου Προγράμματος Σπουδών, που εφαρμόζεται πιλοτικά σε σχολεία της Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης από το έτος 2011, αλλά και μέσα από τα προβλήματα που δημιουργεί το ζήτημα των απαλλαγών από το Μάθημα των Θρησκευτικών.
ΙΙΙ. Από τη μελέτη και κριτική του προτεινόμενου Προγράμματος Σπουδών που περιλήφθηκε στις εισηγήσεις του Συνεδρίου, διαπιστώθηκε ότι το Πρόγραμμα πρέπει να αποσυρθεί, με το σκεπτικό ότι τα προβλήματα που παρουσιάζει είναι δομικά και δεν επιδέχονται διορθώσεων ή ουσιαστικών παρεμβάσεων.
ΙV. Από το Συνέδριο, επίσης, προέκυψε η ανάγκη σύνταξης ενός νέου Προγράμματος για τα Θρησκευτικά, με τη συμμετοχή των ειδικών επιστημόνων των  Θεολογικών Σχολών, εκπροσώπων της Εκκλησίας, εκπροσώπων της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων και των άλλων περιφερειακών Συνδέσμων και Παραρτημάτων Θεολόγων, καθώς και ενεργών θεολόγων της Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης με ειδικά προσόντα.
Στο νέο Πρόγραμμα θα πρέπει να ληφθούν  υπόψη οι σύγχρονες επιστημονικές προϋποθέσεις σύνταξης αναλυτικών προγραμμάτων, το πνευματικό επίπεδο ανάπτυξης του παιδιού, η ορθή εννοιολόγηση του πλουραλισμού και της θρησκευτικής αγωγής. Κυρίως, επίσης, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η σχέση του περιεχομένου του με την ιστορική και θρησκευτική ταυτότητα του τόπου, σε συνδυασμό με τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα. Παράλληλα είναι ανάγκη να λαμβάνεται υπόψη το νομικό και δικαιοπολιτικό καθεστώς, ελληνικό και διεθνές, ως προς τη θρησκευτική εκπαίδευση.
Το νέο Πρόγραμμα θα πρέπει να είναι απαλλαγμένο από κάθε είδους σκοπιμότητες, οποιουδήποτε χαρακτήρα, που στη σύγχρονη κρίσιμη εποχή για την παιδεία και τον πολιτισμό μας, συνιστούν πολυποίκιλη τροχοπέδη.
V. Στο πλαίσιο του Συνεδρίου, τέλος, διατυπώθηκαν προβληματισμοί και ερωτηματικά για το γεγονός του μη διορισμού Θεολόγων (μόνιμων και αναπληρωτών) -παρά την ύπαρξη 130 περίπου κενών- σε ολόκληρη τη χώρα. Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (ΠΕΘ) και άλλοι θεολογικοί Φορείς δεσμεύτηκαν διά των εκπροσώπων τους να σταθούν αρωγοί στο πρόβλημα της αδιοριστίας.
Τα Πρακτικά του Συνεδρίου θα εκδοθούν σε Συλλογικό Τόμο.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ:
Κτίριο Θεολογικής Σχολής (4ος όροφος) 54 124 Θεσσαλονίκη,
Τ: 2310 997103 F: 2310 997103
Μ: plab.past.auth.gr@gmail.com

Αναρτήθηκε από: theologoi makedonias thrakis | Σεπτεμβρίου 20, 2012

Μήνυμα ΣΘΜΘ για καλή σχολική χρονιά

Αγαπητές και Αγαπητοί συνάδελφοι,

Με την ευκαιρία της έναρξης της νέας σχολικής χρονιάς ευχόμαστε σε όλους υγεία, υπομονή και δύναμη εκ Θεού.
Οι εκπαιδευτικοί, όπως και όλοι γενικά οι υπάλληλοι, αντιμετωπίζουμε τεράστιες δυσκολίες στο έργο μας. Ιδιαίτερα ο κλάδος
των Θεολόγων υφίσταται ποικίλα, ουσιαστικά και δομικά προβλήματα που σχετίζονται με το ίδιο το αντικείμενο που
διδάσκουμε (Νέα Πιλοτικά Προγράμματα Σπουδών), με την αδιοριστία (ούτε ένας Θεολόγος μόνιμος ή αναπληρωτής διορίστηκε φέτος),
με τη συμπλήρωση ωραρίου στα σχολεία μας με άλλα συγγενή μαθήματα και γενικά με την εχθρική στάση που ορισμένοι πολιτικοί και ιδεολογικοί κύκλοι αντιμετωπίζουν το Μάθημα των Θρησκευτικών, συνδέοντας το μάλιστα με την εντεινόμενη φημολογία περί χωρισμού Εκκλησίας-Πολιτείας. Για όλα τα παραπάνω χρειαζόμαστε επαγρύπνηση, αγωνιστικότητα, ετοιμότητα, ενότητα και σίγουρα προσευχή.
Προσπαθούμε να είμαστε σε επικοινωνία και συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας, την Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων και με όλα τα
ανα την Ελλάδα παραρτήματα της, προκειμένου να οργανώνεται συντονισμένα ο κοινός μας αγώνας για όλα τα κοινά μας θέματα.
Καλή και ευλογημένη σχολική και ακαδημαϊκή χρονιά σε όλους!
Με εκτίμηση,
Η Διοικούσα Επιτροπή

Αναρτήθηκε από: theologoi makedonias thrakis | Μαΐου 2, 2012

ΕΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΑ ΚΥΡΙΟΥ

Στο υπόμενού «Εργαστήριο Παιδαγωγικής-Χριστιανικής Παιδαγωγικής» του ιστοτόπου μας, αναδημοσιεύουμε ομιλία* του Οικουμενικού Πατριάρχη μας κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ που πραγματοποιήθηκε το 2005 στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, σχετικά με τον χαρακτήρα της θρησκευτικής αγωγής των μαθητών. Ο Παναγιώτατος με την ομιλία αυτή τοποθετείται σαφώς υπέρ της χριστιανικής αγωγής των μαθητών και κατά της Θρησκειολογίας.

* Το πρωτότυπο κείμενο στο πολυτονικό, είναι δημοσιευμένο στο Επίσημο Δελτίο της Εκκλησίας της Ελλάδος “ΕΚΚΛΗΣΙΑ” έτος ΠΒ’ ,τευχ. 9 , Αθήνα Οκτώβριος 2005.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ – ΘΡΑΚΗΣ

url: http://theologoi.wordpress.com

e-mail: theologoi@gmail.com

                                                                                                         Θεσσαλονίκη 02-05-2012

 

Ενημερωτικό Σημείωμα

Περί του αποκλεισμού των Θεολόγων εκπαιδευτικών από την επιμόρφωση β’ επιπέδου Τ.Π.Ε.

 

Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι,

Στις 29-03-2012 είδε το φως της δημοσιότητας ανακοίνωση του Συνδέσμου «Καιρός» που εξέφραζε το ενδιαφέρον του για το θέμα του αποκλεισμού των θεολόγων εκπαιδευτικών από τη β’ φάση Τ.Π.Ε.          Για την αποκατάσταση της αλήθειας, το ενδιαφέρον αυτό είναι αφενός όψιμο και αφετέρου περίεργο. Το θέμα ξεκίνησε από την αρχή του σχολικού έτους και όχι τώρα.

Εμείς ως Σύνδεσμος Θεολόγων Μακεδονίας-Θράκης, μόλις πληροφορηθήκαμε το πρόβλημα επικοινωνήσαμε με τον Πρόεδρο του ΟΕΠΕΚ Αναπληρωτή Καθηγητή κ. Γεώργιο Μπαγάκη, ο οποίος μας διαβεβαίωσε ότι θα μπορούσαν να συμμετέχουν και οι Θεολόγοι και ότι για τη μη-συμμετοχή τους ευθύνεται, το Τμήμα Θεολόγων του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, επειδή αυτό δε δημιούργησε και δεν προσκόμισε στο ΟΕΠΕΚ το απαραίτητο για την εφαρμογή του Επιμορφωτiκού Προγράμματος λογισμικό. Είναι μάλλον εκ του πονηρού το γεγονός ότι στο τέλος Μαρτίου έρχεται ο σύνδεσμος «Καιρός» και διαμαρτύρεται για τον αποκλεισμό των Θεολόγων, όταν την ευθύνη του αποκλεισμού των Θεολόγων την έχει αποκλειστικά ο πνευματικός πατέρας, του παραπάνω συλλόγου, στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.

Υπενθυμίζουμε ότι ο Σύνδεσμος μας, από τις αρχές του Νοεμβρίου του 2011 έκανε δυναμική παρέμβαση για το θέμα του αποκλεισμού των Θεολόγων. Τη σχετική ανακοίνωση για τα αποτελέσματα της παρέμβασής μας μπορείτε να δείτε από τον παρακάτω υπερσύνδεσμο: http://theologoi.wordpress.com/2011/11/04

Ο Σύνδεσμος μας με δεδομένο το μόνιμο ενδιαφέρον του για τα προβλήματα που προκύπτουν στα σχολεία μας, ιδιαίτερα για το μάθημα των Θρησκευτικών, προσπαθεί με όλες του τις  δυνάμεις να σταθεί αρωγός απέναντι στους συναδέλφους Θεολόγους εκπαιδευτικούς.

                                                                        Από τη  Διοικούσα Επιτροπή

Αναρτήθηκε από: theologoi makedonias thrakis | Μαΐου 2, 2012

ΔΤ 02-05-2012 περί ιδρύσεως Συλλόγου Αποφοίτων Α.Π.Θ.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ – ΘΡΑΚΗΣ

url: http://theologoi.wordpress.com

e-mail: theologoi@gmail.com

                                                                                             Θεσσαλονίκη 02-05-2012

 

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

                                                Περί ιδρύσεως Συλλόγου Αποφοίτων Α.Π.Θ.              

Με αισθήματα χαράς καλωσορίζουμε και υποστηρίζουμε την απόφαση των Πρυτανικών Αρχών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης για τη δημιουργία Συλλόγου Αποφοίτων ΑΠΘ. Στη σημερινή δύσκολη συγκυρία είναι επιτακτική αναγκαιότητα, η επίτευξη της επικοινωνίας, της συγκρότησης και της συνοχής του πνευματικού κόσμου, των επιστημόνων και των επαγγελματιών, ιδίως των νέων, για την απεμπλοκή της κοινωνίας και της χώρας μας από τον φαύλο κύκλο της ύφεσης, αλλά και έναντι των ποικίλων προκλήσεων στην εποχή μας.

Ο Σύνδεσμος μας με δεδομένο το μόνιμο ενδιαφέρον του για τα προβλήματα της παιδείας και της κοινωνίας εν γένει, προσκαλεί τα μέλη και τους φίλους του να δραστηριοποιηθούν στην παραπάνω προσπάθεια, που πρώτα απ΄ όλα θα συμβάλλει στη στήριξη του Πανεπιστημίου μας.

 

                                                                                                                    Εκ της Διοικούσας Επιτροπής

 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Λάβαμε και δημοσιεύουμε την απάντηση του κ. Στ. Γιαγκάζογλου – Συμβούλου στο Π.Ι. στην επιστολή του μέλους Δ.Ε. του Συνδέσμου μας Καθηγητή κ. Ηρακλή Ρεράκη.

Απάντηση σε ανοικτή επιστολή του καθ. κ. Ηρακλή Ρεράκη

 

Κατά το προηγούμενο σχολικό έτος, στο πλαίσιο του λεγόμενου Νέου Σχολείου, εκπονήθηκαν νέα Προγράμματα Σπουδών σε όλα τα μαθήματα της Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης Δημοτικό και Γυμνάσιο). Βασικό χαρακτηριστικό της νέας αυτής παρέμβασης ήταν ο παιδαγωγικός αναπροσανατολισμός της διδακτικής διεργασίας στην κατεύθυνση της διερευνητικής, βιωματικής και συνεργατικής μάθησης. Η αλλαγή αυτή κρίθηκε ως αναγκαία, με βάση τις σύγχρονες θεωρίες μάθησης και διδακτικής, αλλά και το αίτημα υπέρβασης χρόνιων αγκυλώσεων στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Στο πλαίσιο της ευρύτερης αλλαγής, μεταξύ όλων των άλλων μαθημάτων, εκπονήθηκε νέο Πρόγραμμα Σπουδών και στο μάθημα των Θρησκευτικών.

Για την προετοιμασία του εργάστηκε Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων που συστήθηκε από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, ύστερα από προκήρυξη εκδήλωσης ενδιαφέροντος, υποβολής δικαιολογητικών και αξιολόγηση των ενδιαφερόμενων. Τα συγχρηματοδοτούμενα έργα των Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων, όπως το ΕΣΠΑ, στο οποίο εντάσσεται και το ΠΣ του Νέου Σχολείου, δεν ανατίθενται απευθείας σε φυσικά πρόσωπα αλλά ύστερα από συγκεκριμένη διαδικασία προκήρυξη εκδήλωσης ενδιαφέροντος, υποβολής δικαιολογητικών σε ειδικό Μητρώο εμπειρογνωμόνων και αξιολόγηση των υποψηφιοτήτων από ειδικές επιτροπές και από το Συντονιστικό Συμβούλιο του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου εγκρίνονται τα ονόματα των εμπειρογνωμόνων που τελικά θα συμμετάσχουν στο Πρόγραμμα. Ο καθηγητής Ηρακλής Ρεράκης δεν υπέβαλε αίτηση υποψηφιότητας για να επιλεγεί ως εμπειρογνώμονας στην επιτροπή εκπόνησης νέου Προγράμματος Σπουδών για τα Θρησκευτικά Δημοτικού και Γυμνασίου. Ως εκ τούτου, δεν συμμετείχε καθόλου στην διαδικασία. Αυτό που είπα στα Τρίκαλα ήταν ακριβώς το εξής: «Το  Υπουργείο Παιδείας και το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο δεν απηύθυνε πρόσκληση σε πανεπιστήμια και φορείς γενικά αλλά σε επιστήμονες μέσα από μια συγκεκριμένη διαδικασία. Οι επιστημονικές ενώσεις όλων των κλάδων, συνεπώς και του κλάδου των Θεολόγων, κλήθηκαν στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτου για διαβούλευση και ανταλλαγή απόψεων σχετικά με τα Προγράμματα Σπουδών του Νέου Σχολείου. Έτσι κλήθηκε και παρέστη και η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (ΠΕΘ). Πράγματι, ο καθηγητής Ηρακλής Ρεράκης δεν κλήθηκε, όπως δεν κλήθηκε προσωπικά και κανένας άλλος πανεπιστημιακός ή εκπαιδευτικός. Αναφέρθηκα προσωπικά στον καθηγητή Ηρακλή Ρεράκη, επειδή οι θεολόγοι στα Τρίκαλα με ρώτησαν επιτακτικά γιατί δεν μπήκε ο συγκεκριμένος καθηγητής στην επιτροπή και απάντησα ότι ο εν λόγω καθηγητής και όταν ήταν παλαιότερα μέλος επιτροπής αξιολόγησης διδακτικού υλικού στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο (2003-2006) δεν εμφανίσθηκε ποτέ, επικαλούμενος το κόστος των  οδοιπορικών για την Αθήνα, τα οποία ως γνωστόν, στο Δημόσιο δεν προπληρώνονται αλλά καταβάλλονται ορισμένους μήνες αργότερα στον δικαιούχο».

Πράγματι, ο καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας Κωνσταντίνος Δεληκωνσταντής και ο πρώην Σχολικός Σύμβουλος Μανόλης Πεπονάκης παραιτήθηκαν από την επιτροπή εκπόνησης του Προγράμματος Σπουδών στα Θρησκευτικά αμέσως μετά την πρώτη συνάντηση εργασίας της επιτροπής. Ο μεν καθ.  Κ. Δεληκωνσταντής επικαλούμενος φόρτο ακαδημαϊκών υποχρεώσεων, ο δε Μ. Πεπονάκης, δίχως να δώσει καμία απολύτως συγκεκριμένη εξήγηση.

Όλα τα μέλη της Επιτροπής ήταν θεολόγοι. Έλαβαν μέρος Καθηγητές από τις δύο Θεολογικές Σχολές, Σχολικοί Σύμβουλοι Θεολόγων και θεολόγοι εκπαιδευτικοί με αυξημένα προσόντα που υπηρετούν στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Η Επιτροπή εργάστηκε επί επτά μήνες συνεργατικά και συνθετικά, με πλήρη συνείδηση – επιστημονική, παιδαγωγική και θεολογική – του υψηλού χρέους, χωρίς «άνωθεν» οδηγίες και δεσμεύσεις. Κατεβλήθησαν φιλότιμα όλες οι ανθρωπίνως δυνατές προσπάθειες για όσο γίνεται καλύτερο αποτέλεσμα. Κατά την ολοκλήρωση του έργου της, η Επιτροπή υπέβαλε δύο παραδοτέα: α) Πρόγραμμα Σπουδών για τα Θρησκευτικά Δημοτικού και Γυμνασίου, και β) Οδηγό του Εκπαιδευτικού για το μάθημα των Θρησκευτικών. Τα συγκεκριμένα κείμενα, ήδη, έχουν δημοσιευθεί στον κόμβο του Ψηφιακού Σχολείου του Υπουργείου Παιδείας                         (http://digitalschool.minedu.gov.gr/info/newps.php).

Επισημαίνεται ότι τα δύο κείμενα είναι παιδαγωγικά και διδακτικά εργαλεία για τον εκπαιδευτικό και δεν είναι διδακτικά εγχειρίδια, όπως εσφαλμένα έγραψαν μερικοί αρθρογράφοι. Συνήθως τα επικριτικά αυτά άρθρα υπογράφονται από ανθρώπους οι οποίοι δεν γνωρίζουν όλο το επιστημονικό, παιδαγωγικό και νομικό πλαίσιο εντός του οποίου οφείλουν να σχεδιάζονται και να παράγονται τα σχολικά ΠΣ ή τα βιβλία. Απομονώνοντας μερικές πτυχές του νέου ΠΣ, επικρίνοντας για την απουσία ορισμένων θεματικών, ενοχλούμενοι από ορισμένες καινοτομίες του ή αντιλαμβανόμενοι το νέο ΠΣ ως διδακτικό βιβλίο για τον μαθητή, ορισμένοι επικριτές του νέου ΠΣ μάλλον δεν κατανόησαν ούτε τη φιλοσοφία ούτε το περιεχόμενό του. Είναι φυσικό σε μια τέτοια προσπάθεια να γίνει αναθεώρηση και αναπροσαρμογή της μέχρι τώρα διδακτέας ύλης του μαθήματος, να προτείνονται διαφορετικές θεματικές επιλογές για κάθε τάξη με βάση παιδαγωγικές και επιστημονικές ως προς το γνωστικό αντικείμενο αρχές, οι οποίες αναλύονται στα προλεγόμενα του Προγράμματος Σπουδών, καθώς και στον Οδηγό για τον Εκπαιδευτικό. Αυτό συνέβαινε και συμβαίνει με όλα τα μαθήματα σε όλες τις τάξεις του Δημοτικού και του Γυμνασίου.

Τα όσα απαξιωτικά σημειώνει ή πράττει ή επιχειρεί να πράξει με σπουδή έναντι του νέου Προγράμματος Σπουδών ο καθηγητής Ρεράκης αφορούν τον ίδιο. Οι ισχυρισμοί του για τον δήθεν «πολυθρησκειακό γραμματισμό» και την δήθεν «θεολογία της πολυπολιτισμικότητας» αφορούν επίσης δικές του εκτιμήσεις. Οι δικές μας θέσεις εκφράζονται καθαρά στο νέο Πρόγραμμα Σπουδών και παρατίθενται ακολούθως εν συντομία για κάθε καλόπιστο συνομιλητή:  

Η πρόταση του νέου ΠΣ στα Θρησκευτικά (ΜτΘ) παρουσιάζει ένα μάθημα ανοικτό, πλουραλιστικό, που διατηρεί τον γνωσιακό και παιδαγωγικό χαρακτήρα που είχε ως τώρα, λαμβάνει υπόψη τις απαιτήσεις των καιρών, τις μορφωτικές ανάγκες των σύγχρονων μαθητών και εμπλουτίζεται με περισσότερα στοιχεία για τις χριστιανικές παραδόσεις της Ευρώπης και από ορισμένες άλλες θρησκείες. Οι «συντεταγμένες» αυτές διαμορφώνουν ένα πρόγραμμα θρησκευτικού μαθήματος το οποίο ξεκινά από και έχει επίκεντρο τη θρησκευτική παράδοση του τόπου, την παράδοση της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας, όπως αυτή σαρκώθηκε στη ζωή και αποτυπώθηκε στα μνημεία του πολιτισμού του. Ο κάθε μαθητής ή μαθήτρια, ανεξαρτήτως της θρησκευτικής του ιδιοπροσωπίας, είναι χρήσιμο και πολύτιμο να γνωρίζει τη θρησκευτική παράδοση του τόπου. Αυτός είναι ο πρώτος και βασικός κύκλος του μαθήματος. Ο δεύτερος κύκλος είναι οι μεγάλες χριστιανικές παραδόσεις που συναντώνται στην Ευρώπη και γενικότερα στον κόσμο, εκτός της Ορθοδοξίας όπως ο Ρωμαιοκαθολικισμός και ο Προτεσταντισμός με τις κύριες και βασικές του ομολογίες. Ο τρίτος κύκλος περιλαμβάνει τα μεγάλα θρησκεύματα και ιδίως όσα ενδιαφέρουν την ελληνική κοινωνία περισσότερο, δηλαδή, οι μονοθεϊστικές παραδόσεις του Ιουδαϊσμού και του Ισλάμ και άλλες θρησκείες που κρίνεται ότι παρουσιάζουν αυξημένο ενδιαφέρον (Ινδουισμός-Βουδισμός).

Αυτό σημαίνει ότι το ΜτΘ δεν προσεγγίζεται κατά τρόπο θρησκειολογικό και όλες οι περί θρησκευτικού συγκρητισμού κατηγορίες στερούνται σοβαρότητας. Στην πράξη το νέο ΠΣ έχει υλοποιήσει τους ειδικούς σκοπούς του μαθήματος σύμφωνα με τα ΑΠΣ και ΔΕΠΠΣ του 2003. Τα Προγράμματα αυτά, πέρα από την ενημέρωση για την υφή του θρησκευτικού φαινομένου, την ανάπτυξη θρησκευτικής συνείδησης και την απόκτηση γνώσεων γύρω από τη χριστιανική πίστη και την ορθόδοξη χριστιανική παράδοση, την καλλιέργεια του ήθους και της προσωπικότητας με την αξιοποίηση των μορφωτικών αγαθών της Αγίας Γραφής, των Πατέρων και της Παράδοσης της Εκκλησίας, αναφέρονταν επιπλέον στην κριτική επεξεργασία των θρησκευτικών παραδοχών, αξιών και στάσεων, στην διερεύνηση του ρόλου που έπαιξε και παίζει ο Χριστιανισμός στον πολιτισμό και την ιστορία της Ελλάδας και της Ευρώπης, στην επίγνωση της ύπαρξης διαφορετικών εκφράσεων της θρησκευτικότητας, στην ανάπτυξη ανεξάρτητης σκέψης και ελεύθερης έκφρασης, στην αντίληψη ότι το αυθεντικό χριστιανικό μήνυμα είναι υπερφυλετικό, υπερεθνικό και οικουμενικό, στην κατανόηση της πολυπολιτισμικής, πολυφυλετικής και πολυθρησκευτικής δομής των σύγχρονων κοινωνιών και στη συνειδητοποίηση της ανάγκης για διαχριστιανική και διαθρησκειακή επικοινωνία και αλληλογνωριμία. Εν τέλει, έχουμε εφαρμογή περίπου των ίδιων βασικών αρχών στο νέο ΠΣ. Ως εκ τούτου, δεν κατανοούμε την συκοφάντηση και παραπληροφόρηση που επιχειρείται από ορισμένους κύκλους, οι οποίοι αντί μιας ουσιαστικής και εποικοδομητικής θεολογικής και παιδαγωγικής κριτικής, κάνουν λόγο για θρησκειολογικό μάθημα, επιβολή της πανθρησκείας ή ουδετεροθρησκείας ή ακόμη και περί πολεμικής εναντίον της Ορθοδοξίας.

Το κείμενο της επιστολής έχει ως εξής:

«Σύμφωνα με όσα διαβάζουμε, ο κ. Γιαγκάζογλου στη Σύναξη των Θεολόγων των Τρικάλων και της Καρδίτσας, που πραγματοποιήθηκε στα Τρίκαλα στις 08-03-2012, φαίνεται ότι έχασε την ψυχραιμία του, όταν οι συνάδελφοι τού ζητούσαν εξηγήσεις για το γεγονός ότι επέλεξε μόνον τους ημέτερους και μάλιστα αυτούς που εκπροσωπούν μια μόνο θεολογική τάση για να συγκροτήσουν την Ομάδα κατάρτισης των ΠΣ και απέκλεισε όλους τους άλλους, όπως για παράδειγμα την ΠΕΘ και εμένα, απαντώντας με ψεύτικες και φανταστικές ιστορίες.

Συγκεκριμένα, ισχυρίστηκε ενώπιον (90) ενενήντα Θεολόγων ότι με κάλεσε να συμμετέχω στην Ομάδα κατάρτισης των Προγραμμάτων Σπουδών και ότι εγώ αρνήθηκα, επικαλούμενος λόγους αποστάσεως ή μη άμεσης χορηγήσεως των εξόδων μεταφοράς μου!!

Επειδή τα γραπτά μένουν, τον καλώ ή να δημοσιεύσει  άμεσα την έγγραφη Πρόσκληση, που ισχυρίζεται ότι μου απέστειλε τότε ή διαφορετικά να ανακαλέσει άμεσα τη συκοφαντική του αναφορά στο πρόσωπό μου. Διαφορετικά θα είναι ένας κοινός ψεύτης και συκοφάντης!

Επιπλέον, όμως, για να μην υπάρχει καμιά αμφιβολία για την αλήθεια του θέματος, βρήκα στο αρχείο του Συνδέσμου, στον οποίο είμαι μέλος, και επαναδημοσιεύω (Μπορείτε να δείτε την επιστολή από εδώ: http://theologoi.wordpress.com/2011/01/18/162/ )επιστολή του Συνδέσμου Θεολόγων Μακεδονίας Θράκης προς το Υπουργείο Παιδείας, την οποία μάλιστα πρώτος υπογράφω, στο οποίο εκφράζεται η διαμαρτυρία μας για τον επιλεκτικό τρόπο συγκρότησης της ομάδας συγγραφής του ΠΣ και για τον αποκλεισμό ειδικών επιστημόνων με επιστημονική εμπειρία και συγγραφική δράση, προκειμένου να γίνει κάτι σωστό και ολοκληρωμένο.

 Διαβάζοντας κανείς αυτήν την επιστολή, αφενός βεβαιώνεται για την συκοφαντική ενέργεια του κ. Γιαγκάζογλου και αφετέρου ότι αν η πρότασή μας είχε εισακουστεί τότε, η θεολογική κρίση που έχει προκύψει σήμερα και ο χωρισμός του θεολογικού σώματος δεν θα υπήρχαν. Ο κ. Γιαγκάζογλου φαίνεται ότι προτιμά τη σύγκρουση, τη διάσπαση και όχι την ενότητα των θεολόγων, διότι διαφορετικά θα επιδίωκε να δημιουργηθεί ένα ΠΣ με τη συναίνεση όλων των τάσεων, των ενώσεων των συνδέσμων των παραρτημάτων των συναδέλφων και όχι μόνον από μια μερίδα ομοϊδεατών του.

Στην πραγματικότητα ο κ. Γιαγκάζογλου, θέλει μεν να εμφανίζεται ως ένθερμος θιασώτης του πλουραλισμού και της διαφορετικότητας, στην πραγματικότητα, όμως, αυτές τις αρχές δεν τις αντέχει. Και βέβαια γνώριζε καλά ότι εγώ και κάποιοι άλλοι, ως διαφορετικοί, δεν ταιριάζαμε σ’ αυτά που είχε στο νου του να πραγματοποιήσει σε βάρος του χαρακτήρα και του περιεχομένου του μαθήματος των θρησκευτικών!

Αυτός ήταν ο βασικός λόγος που αποκλειστήκαμε. Διότι, όσον άφορά σε εμένα, εάν με είχε καλέσει ή θα είχα παραιτηθεί,  όπως έκανε ο καθηγητής κ. Δεληκωνσταντής και ο πρ. Σχολικός Σύμβουλος κ. Πεπονάκης, αρνούμενος  φυσικά, να συμφωνήσω σε ένα προσχεδιασμένο ΠΣ ή αν έμενα, το Πρόγραμμα θα ήταν εντελώς διαφορετικό από παιδαγωγικής πλευράς και φυσικά δεν θα είχε ως βασικό του άξονα ένα πολυθρησκειακό γραμματισμό, βασισμένο σε μια πλασματική πολυπολιτισμικότητα και σε ένα πρωτάκουστο και εκτρωματικό θεολογικό εύρημα, τη Θεολογία της πολυπολιτισμικότητας, ανάδοχος και εισηγητής της οποίας έχει την τιμή να είναι ο κ. Γιαγκάζογλου, διδάκτωρ της ορθόδοξης Δογματικής Θεολογίας!

                                                                  Ηρακλής Ρεράκης

                                                                  Καθηγητής Α.Π.Θ.»

 

 

 

Σ Υ Ν Δ Ε Σ Μ Ο Σ  Θ Ε Ο Λ Ο Γ Ω Ν  Μ Α Κ Ε Δ Ο Ν Ι Α Σ  –  Θ Ρ Α Κ Η Σ 

 

 

                                                                                                 Θεσσαλονίκη  06-03-2012

Προς

Τους Θεολόγους του παραρτήματος της ΠΕΘ Νομού Τρικάλων

Κονδύλη & Σολωμού

42100 –Τρίκαλα

 

Αγαπητοί συνάδελφοι,

 

Με έκπληξη πληροφορούμαστε και διαπιστώνουμε ότι η κατάσταση πλέον στο θεολογικό κόσμο έχει ξεπεράσει τα όρια του θεολογικού επιτρεπτού. Οι Θεολόγοι της Δευτεροβάθμιας, από ότι φαίνεται, δεν μπορούν πλέον να εκφράσουν ελεύθερα τη γνώμη τους και να ασκήσουν κριτική σε θέματα που τους αφορούν άμεσα, όπως είναι τα νέα πιλοτικά Προγράμματα Σπουδών (ΠΣ), διότι ορισμένοι άνωθεν καθοδηγούμενοι Σχολικοί Σύμβουλοι παρεμβαίνουν άμεσα και δρουν έναντι κάθε ελεύθερης άποψης, που έχουν δικαίωμα και υποχρέωση να εκφράζουν οι συνάδελφοι θεολόγοι μπροστά σε κάτι καινούριο και από ότι φαίνεται πολλαπλώς σημαντικό για την ελληνική νεολαία σχεδιασμό της διδασκαλίας του μαθήματός τους.

Η αντίδραση του Συμβούλου της περιοχής των Τρικάλων για μια ομιλία –χαιρετισμό που  έγινε από Θεολόγο – Ιερέα, με έγγραφό  που κοινοποίησε σε όλους τους Θεολόγους της περιοχής, καθώς και στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, δεν είναι απλώς μια άστοχη και λανθασμένη κίνηση ενός νέου Συμβούλου. Δείχνει ολοκάθαρα πόσο έχουν ξεφύγει εκείνοι οι άνωθεν ιστάμενοί του από το ορθόδοξο θεολογικό ήθος του προσώπου και από τη θεολογική προοπτική του μαθήματος των θρησκευτικών, ώστε φθάνουν στο σημείο να χρησιμοποιούν με αυτόν τον τρόπο το θεσμό του Συμβούλου. Πιστεύουμε ότι με τέτοιες ενέργειες ότι μειώνεται το κύρος του Συμβούλου και χρησιμοποιείται όχι για θεολογικούς στόχους αλλά για να περάσει το σχέδιο αποορθοδοξοποίησης της ελληνικής νεολαίας και να επιβληθεί στο σχολείο, μια νέα θεολογία η λεγόμενη Θεολογία της πολυπολιτισμικότητας, αντίστοιχη με την μεταπατερική θεολογία, που με άλλους «συνοδοιπόρους τους» προσπαθούν να επιβάλουν και στο χώρο της εκκλησιαστικής ζωής.

Είναι παράδοξο το γεγονός ότι, αν και επικαλούνται κατά κόρον τη θεολογία του προσώπου στα ΠΣ και το σεβασμό στην ετερότητα του «άλλου», στην πράξη καταργούν και την ετερότητα και τον «άλλο», αφού δείχνουν ότι δεν σέβονται ούτε επιτρέπουν την ελευθερία και την αλήθεια του διαφορετικού ως προς τη γνώμη. Ουσιαστικά από τη μια διακηρύττουν με τα ΠΣ το σεβασμό στη διαφορετικότητα και στην ελευθερία του «άλλου» και από την άλλη δεν χάνουν ευκαιρία για να μας αποδείξουν στην πράξη ότι επιθυμούν να την εξαφανίσουν και να την υποτάξουν.

Δεν γνωρίζουμε, αν συνειδητοποιούν οι υπεύθυνοι ότι τα ΠΣ καταρτίστηκαν ερήμην της Εκκλησίας, των Θεολόγων, των Θεολογικών Σχολών, των Θεολογικών Ενώσεων και Συνδέσμων,  με εξαίρεση φυσικά τη γνωστή ομάδα κρούσης, η οποία θεωρεί ως ιδιοκτησία της το μάθημα των Θρησκευτικών.

Δεν ξέρουμε, επίσης, εάν γνωρίζουν ότι τα Προγράμματα Σπουδών στα Θρησκευτικά, τα Curricula, σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες συγγράφονται με την άμεση συμμετοχή της Εκκλησίας, των Θεολογικών Σχολών, Παιδαγωγών, Ψυχολόγων και ότι, όταν δημοσιοποιούνται και εφαρμόζονται πειραματικά για 2-3 χρόνια σε σχολεία, όχι μόνον επιτρέπονται, αλλά και επιζητούνται οι προτάσεις, οι απόψεις και η κριτική των εκπαιδευτικών, των ερευνητών, των πανεπιστημιακών, με στόχο να προκύψει το καλύτερο και ποιοτικότερο Πρόγραμμα, το οποίο και θα εφαρμοστεί τελικά σε όλα τα σχολεία της χώρας. Εδώ, δυστυχώς, όλα αυτά θεωρούνται απαγορευτικά!!

Βεβαίως, οι «πρωτεργάτες» των Προγραμμάτων Σπουδών, με τη βοήθεια της γνωστής δημοσιογραφικής προπαγάνδας, αρνούνται πεισματικά και μεθοδευμένα ότι το μάθημα με το νέο ΠΣ μετατρέπεται σε θρησκειολογία και επιμένουν ότι έχει καταρτισθεί λαμβάνοντας υπόψη την παιδαγωγική επιστήμη. Όμως τα γραπτά και υπάρχουν και μένουν και τους εκθέτουν!

Και μπορεί ο κ. Φύκας από τη Λαμία ή ο κ. Στριλιγκάς από την Κρήτη να θεωρούν «παραπληροφόρηση» όλα αυτά που λέγονται για στροφή του μαθήματος σε μια θρησκειολογική κατεύθυνση, αλλά δεν συνειδητοποιούν ότι ξέρουμε και να διαβάζουμε και να αποκρυπτογραφούμε κείμενα και μάλιστα τα δικά τους!

Καταρχάς, η κ. Χριστοφιλοπούλου, απαντώντας στη Βουλή σε επερωτήσεις βουλευτών που ασκούσαν την ίδια κριτική με αυτήν των θεολόγων στα Τρίκαλα και σε όλη την Ελλάδα, απάντησε ως εξής, απάντηση που δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης: «Η πρόταση για το νέο ΠΣ στα θρησκευτικά κινείται στην κατεύθυνση του θρησκευτικού γραμματισμού των μαθητών. Μια θεμελιώδης καινοτομία ως προς την επιλογή των περιεχομένων του νέου ΠΣ είναι το άνοιγμα γνωριμίας με τις θρησκείες του κόσμου σε όλες τις τάξεις όπου διδάσκεται… Η θρησκευτική αγωγή στο Νέο Σχολείο… απευθύνεται και ενδιαφέρει όλους τους μαθητές, ανεξαρτήτως ομολογίας ή θρησκεύματος».

Το ίδιο το δικό τους ΠΣ (σελ.11-12) αναφέρει ότι «ένα μάθημα των Θρησκευτικών που στοχεύει στην εξοικείωση των μαθητών σε μια μόνο ιδιαίτερη θρησκευτική παράδοση έχει φτάσει πλέον στα όριά του», ότι «η σχολική θρησκευτική εκπαίδευση χρειάζεται να υπερβεί αντιλήψεις αποκλειστικότητας» και ότι «βασική προϋπόθεση αυτής της υπέρβασης είναι η διευρυμένη γνώση γύρω από τις θρησκείες και τις όποιες κοσμοθεωρήσεις νοηματοδοτούν τον ανθρώπινο βίο».

Μέσα από τα παραπάνω και πολλά άλλα που «διανθίζουν» το ΠΣ:

-Διαπιστώνει ο κοινός νους ότι εφαρμόζεται ο ισχύων Νόμος 1566/1985 (άρθρ. 1), που κάνει λόγο για την βοήθεια που προσφέρει το σχολείο στους μαθητές για να έχουν «πίστη στα γνήσια στοιχεία της ορθόδοξης παράδοσης»;

-Διαπιστώνει ο κοινός νους ότι εφαρμόζεται το Σύνταγμα (άρθρ. 16), που κάνει λόγο για μια παιδεία στην οποία πραγματοποιείται «ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης των Ελλήνων»;

Κι όμως, το διαπιστώνουν οι συγκεκριμένοι συνάδελφοι Σύμβουλοι!

Και μερικά ακόμα ερωτήματα:

Που πήγε άραγε αυτή η πλειοψηφία των Ελλήνων ορθοδόξων; Γιατί την εξαφάνισαν οι εμπνευστές του ΠΣ στα Θρησκευτικά, στο όνομα μιας πλασματικής ιδέας, της πολυπολιτισμικής κοινωνίας; Ποιάς πολυπολιτισμικής κοινωνίας; Ποιών «πολλών» πολιτισμών;

Μπορεί να μας εξηγήσει ο συγγραφέας Σύμβουλος της επιστολής προς τους Θεολόγους των Τρικάλων, ποιο είναι «το διαπολιτισμικό περιβάλλον που όλοι μας ζούμε», όπως αναφέρει στο κείμενό του;

Βιώνουμε άραγε όλοι μας πολλούς πολιτισμούς και πολλές θρησκείες γύρω μας και έτσι είναι υποχρεωμένη η παιδεία μας να ερμηνεύσει και να αναλύσει αυτό το πολυθρησκευτικό φαινόμενο μέσα από το μάθημα των Θρησκευτικών;

Πέρα από τη ζώσα ορθόδοξη χριστιανική λειτουργική παράδοση, έχουμε στην κοινωνία, στην καθημερινότητά μας, στη γειτονιά μας θρησκευτικές εκδηλώσεις, όπως, για παράδειγμα, ινδουιστικές ή βουδιστικές κ.ά. τελετές, έθιμα, εορτές, πανηγύρεις, στολισμούς, παραδόσεις, μνημεία, που χρειάζεται να τα κατανοήσουν τα παιδιά μας και πρέπει να τα βοηθήσουμε με εκτεταμένες θρησκειοδιδακτικές παρεμβάσεις στο θρησκευτικό τους υπόβαθρο; Είμαστε εμείς όπως η Αμερική, που, όντως, είναι μια πολυπολιτισμική και πολυθρησκειακή χώρα;

Και, βέβαια, στοιχεία των άλλων θρησκειών καλώς μάθαιναν και μαθαίνουν έως τώρα τα παιδιά στη Β’ Λυκείου, ή διάσπαρτα στις άλλες σχολικές τάξεις. Όμως, αυτός ο θρησκευτικός εξισωτισμός της οικείας ορθόδοξης παράδοσης με όλες άλλες θρησκείες, που επέρχεται με το νέο ΠΣ, είναι και λογικά και θεολογικά απαράδεκτος και παιδαγωγικά ανεπίτρεπτος, διότι είναι βέβαιο ότι αλλοιώνει την ελληνορθόδοξη ταυτότητα των μαθητών.

Κι ως προς το παιδαγωγικό υπόβαθρο του ΠΣ: Δεν σκέφτονται όλοι αυτοί οι δημιουργοί αυτού του σχεδιασμού ότι ένα τέτοιο Πακέτο θρησκευτικών ορθολογικών γνώσεων, όπως αυτό που προσφέρει το ΠΣ, ακατάλληλων για το γνωστικό και νοητικό επίπεδο αυτής της ηλικίας, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα δημιουργήσει αρνητικούς σε κάθε θρησκεία ανθρώπους, αφού τα παιδιά  αδιαφορούν για πληροφορίες που δεν κατανοούν πλήρως, δεν μπορούν να τις επεξεργαστούν, δεν σχετίζονται με τις εμπειρίες και τα ενδιαφέροντά τους και, επομένως, δεν μπορούν να τις μετατρέψουν σε γνώσεις και να τις αφομοιώσουν. Επί πλέον όμως σ΄ αυτήν την ηλικία μια ποικιλία θρησκειακών πληροφοριών, που τους προσφέρεται ταυτόχρονα με το νέο ΠΣ, θα τους δημιουργήσει θρησκευτική σύγχυση, που αναμφισβήτητα οδηγεί σε θρησκευτικό σχετικισμό, απαξιωτισμό και μηδενισμό.

Ρώτησε επίσης κανείς τους αλλοδαπούς μαθητές, εάν αυτό που συντελείται με το νέο ΠΣ στα Θρησκευτικά γι΄ αυτούς, χωρίς αυτούς είναι αυτό που θέλουν; Τους εκφράζει, τους βρίσκει σύμφωνους; Μπορούν να κατανοήσουν ένα τέτοιο πολυθρησκειακό μωσαϊκό; Το επίπεδο της γλώσσας και των νοημάτων που χρησιμοποιείται αντιστοιχεί με το δικό τους; Δέχονται οι γονείς τους ένα τέτοιο πολυθρησκειακό μοντέλο διδασκαλίας στη θρησκευτική τους αγωγή; Και κάτι ακόμα: Τι θα γίνει με τους Μουσουλμάνους μαθητές της Θράκης; Θα ισχύσει και γι΄ αυτούς το ίδιο ΠΣ ή θα ισχύσει μόνο για τους Ορθοδόξους της χώρας;;;

Από την άλλη πλευρά θα θέλαμε να πούμε, ως Σύνδεσμος Θεολόγων, ότι ο Σύμβουλος Θεολόγων είναι πρώτα απ΄ όλα Θεολόγος και έπειτα υπάλληλος, δηλαδή ότι υπηρετεί πρωταρχικά τον Λόγο του Θεού, «τα του Θεού» και έπειτα «τα του Καίσαρος»!!

Ως προς τους κατέχοντες την εξουσία και τη συνοδεία τους, επαναλαμβάνουμε ότι μόνο «η αλήθεια του Κυρίου μένει εις τον αιώνα». Αυτό να μην το ξεχνούν, οι προσπάθειες που κάνουν να αλώσουν το ηθικό και την ορθόδοξη συνείδηση των θεολόγων, και μάλιστα με όπλο τον υπηρεσιακό εκφοβισμό, θα πέσουν στο κενό. «Εις μάτην εκοπίασαν». Η αλήθεια, όσο και να φαίνεται προς το παρόν πως το σκότος, η παραπλάνηση και η διαστρέβλωση θριαμβεύουν, θα λάμψει, όπως έχει διδάξει η εκκλησιαστική Ιστορία! Στην ενδιάμεσα φάση όμως πόσοι θα συνεχίσουν να διακατέχονται ανιδιοτελώς από το ορθόδοξο φρόνημα είναι προσωπικό θέμα πίστεως και ευθύνης του καθενός!

Άλλωστε ο Απόστολος Παύλος (Β’ Τιμ. 3,13-15) επισημαίνει στον Τιμόθεο «πονηροί νθρωποι καί γόητες προκόψουσιν πί τό χερον, πλανντες καί πλανώμενοι. σύ δέ μένε ν΄ ος μαθες καί πιστώθης, εδώς παρά τίνων μαθες, καί τι πό βρέφους τά ερά γράμματα οδας, τά δυνάμενά σε σοφίσαι ες σωτηρίαν διά πίστεως τς ν Χριστ ησο».

Αγαπητοί Συνάδελφοι,

Είμαστε στο πλευρό σας, εντελώς αντίθετοι με τέτοιες μεθοδεύσεις  και επιβολές, από όποιους και αν σχεδιάζονται, σας στέλνουμε τους αγωνιστικούς μας χαιρετισμούς και σας προτρέπουμε να κρατήσετε την ελευθερία σας και να μην υποκύπτετε, πράττοντας αυτό που υπαγορεύει η ορθόδοξη συνείδησή σας. Μελετάτε και κρίνετε, όπως κάνατε μέχρι τώρα, αυτά που προσπαθούν οι διάφοροι καιροσκόποι να επιβάλουν, διατηρήστε την αγάπη και την ειρήνη μέσα σας, γνωρίζοντας όμως ότι το ζητούμενο είναι η αληθεύουσα αγάπη! Και πάνω από όλα κάντε το καθήκον σας, διδάσκοντας στα παιδιά την πίστη που παραλάβαμε και τη διακηρύξαμε στους Ναούς μας την Κυριακή της Ορθοδοξίας: Την πίστη των Αποστόλων, των Πατέρων, των Αγίων, την πίστη που στηρίζει, φωτίζει και σώζει την Οικουμένη και η ΑΝΑΣΤΑΣΗ είναι εγγύς!!

 

Η ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Σ Υ Ν Δ Ε Σ Μ Ο Σ Θ Ε Ο Λ Ο Γ Ω Ν
Μ Α Κ Ε Δ Ο Ν Ι Α Σ – Θ Ρ Α Κ Η Σ
mail: theologoi@gmail.com, http://theologoi.wordpress.com

Προς την Πανελλήνια Ένωση Θεολογων
Αθήνα

                                                                      Θεσσαλονίκη 02 Μαρτίου 2012

Αγαπητοί Συνάδελφοι,

          Με την ευκαιρία της Ημερίδας που διοργανώνετε την Κυριακή της Ορθοδοξίας σας στέλνουμε εγκάρδιες ευχές για επιτυχία στη Σύναξή σας. Πράγματι είναι πολύ σημαντικό που επιλέγει η ΠΕΘ την ημέρα αυτή για να συνεορτάσει με τα μέλη της τη μεγάλη νίκη της Εκκλησίας μας για την αναστήλωση των εικόνων της και την αναστήλωση και ανακαίνιση όλων μας.
Ωστόσο, όλοι μας γνωρίζουμε στις μέρες μας ότι εκτός από την ηθική, κοινωνική, πνευματική και οικονομική κρίση που περνά η χώρα μας, μια ομάδα θεολόγων και εκκλησιαστικών παραγόντων, υποβοηθούμενη και από την πολιτική εξουσία, δημιούργησε και συνεχίζει να δημιουργεί και μια θεολογική κρίση στον κλάδο μας. Στο πλαίσιο μιας νεοφανούς και με προτεσταντικό προσανατολισμό χριστιανικής ιδεολογίας, που την ονομάζουν μεταπατερική θεολογία, προσπαθούν να επιβάλουν με ποικίλους κυρίως εξουσιαστικούς μηχανισμούς και στα σχολεία μια αντίστοιχη
θεολογία, τη θεολογία της πολυπολιτισμικότητας. Αυτή η προσπάθεια μεθοδεύεται επίσης με μια θεολογική προπαγάνδα με την οποία προσπαθούν να χρυσώσουν το χάπι για να μπορέσουν έτσι να αλώσουν το ορθόδοξο φρόνημα των θεολόγων και των μαθητών και να θεσμοθετήσουν μια σχολική διαθρησκειακή αγωγή, το λεγόμενο στο νέο ΠΣ θρησκευτικό γραμματισμο!!
Με πρόσχημα την παρουσία 8-10% μεταναστών μαθητών στα σχολεία μας, των οποίων, σημειωτέον, οι γονείς φυσικά ουδέποτε εκφράστηκαν ή ρωτήθηκαν αλλά η πλειοψηφία 98% περίπου δέχονται να παρακολουθούν τα παιδιά τους το μάθημα των θρησκευτικών, ισχυρίζονται ότι αλλοιώθηκε ο πληθυσμός της χώρας, ότι πλέον έχουμε μια πολυπολιτισμική κοινωνία στη χώρα μας και ότι θα πρέπει να προσαρμόσουμε το περιεχόμενο της θρησκευτικής παιδείας στους στόχους της πολυπολιτισμικότητας. Ο ισχυρισμός αυτός είναι πλαστός, ύποπτος και εισαγόμενος από τα κέντρα της παγκοσμιοποίησης. Μάλιστα, αρκετές χώρες των τελευταίο καιρό, κάτω από την πίεση των λαών τους, εξέφρασαν τις έντονες επιφυλάξεις τους για το έντεχνα επιβαλλόμενο αυτό μοντέλο της πολυπολιτισμικότητας, στηρίζοντας έτσι τον οικείο πολιτισμικό τους ιστό.
Στην Πατρίδα μας, ωστόσο, η περιβόητη ομάδα των αυτοαποκαλούμενων «προοδευτικών» θεολόγων δεν καταλαβαίνουν, ή ακόμα χειρότερα παριστάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν ότι η θρησκευτική αγωγή των παιδιών δεν μπορεί να στηρίζεται σε μια αλλόκοτη, ουδέτερη, πολυθρησκειακή θεολογία, και μάλιστα έξω από τη θεολογία των Πατέρων. Δεν καταλαβαίνουν, επίσης, ότι αυτή η εμμονή τους να επιβάλλουν στους θεολόγους και στο λαό, χωρίς μάλιστα να τον έχουν ρωτήσει ποτέ, ένα διαφορετικό τρόπο του θεολογείν και του πιστεύειν από τον παραδεδομένο, το μόνο που μπορεί να επιτύχει είναι η θρησκευτική σύγχυση και ο θρησκευτικός αποχρωματισμός των μαθητών.
Με τα νέα πιλοτικά προγράμματα σπουδών, που στηρίζονται σε ένα απαράδεκτο ορθολογικό παιδαγωγισμό και σε έναν αλλοπρόσαλλο θρησκειακό γραμματισμό, αποπειρώνται ωμά να απομακρύνουν τα παιδιά των Ελλήνων Ορθοδόξων Χριστιανών από την αγιογραφική και κυρίως πατερική διδασκαλία και να τα εντάσσουν σε ένα ιδεολογικό πλαίσιο θρησκευτικών εννοιών, μακράν του πλαισίου της ζώσας ορθόδοξης εκκλησιαστικής παράδοσης.
Η διδασκαλία, όμως, που βασίζεται σε έννοιες, δεν προσφέρεται, από παιδαγωγικής πλευράς, για την ηλικία των παιδιών του Δημοτικού και του Γυμνασίου. Δεν μπορούμε να βάλουμε, για παράδειγμα, με το νέο πιλοτικό Π.Σ. (σ. 33) τα παιδιά της Α΄ Γυμνασίου να πραγματοποιούν Debate (συζητήσεις) με θέμα: <Εφόσον η πίστη είναι ελεύθερη, κανένας δεν χρειάζεται τα δόγματα>!! ή να βάζουμε στη Γ΄ τάξη Γυμνασίου ως δραστηριότητα των μαθητών (σ. 57): <Να βρουν στοιχεία για τις όψεις της σύγχρονης θεολογίας: θεολογία της Απελευθέρωσης-φεμινιστική
θεολογία>!! Ούτε βέβαια μπορεί να ζητείται από παιδιά της ΣΤ΄Δημοτικού ως δραστηριότητα (στη σ. 50): <Διαβούλευση για την κατάρτιση ημερήσιας
διάταξης για την προετοιμασία μιας πανορθόδοξης διάσκεψης>
!! ή από παιδιά της ίδιας τάξης ( σ. 51): <Τοποθέτηση απέναντι σε κείμενο του Παπαθανασίου για την Ιεραποστολή>!!
Αντί να διδάσκουμε στα παιδιά, με βάση την αντιληπτική τους ικανότητα, τα βασικά στοιχεία της πίστεως των γονέων τους, όπως ορίζουν και οι ευρωπαϊκές συνθήκες, αφενός τα εμπλέκουμε σε ένα θρησκειακό γραμματισμό, προκειμένου να τα εκσυγχρονίσουμε δήθεν, με τα νάματα της πολυπολιτισμικότητας και της παγκοσμιοποίησης και αφετέρου τα βάζουμε να μαθαίνουν έννοιες και να διατυπώνουν κρίσεις, δηλαδή γνωσιακές διαδικασίες, που βρίσκονται εντελώς έξω από τα ηλικιακά τους δεδομένα και ενδιαφέροντα. Ισχυριζόμαστε όμως μέσω των Συμβούλων, από την Κρήτη μέχρι τη Λαμία, ότι τα ΠΣ είναι από παιδαγωγικής πλευράς άρτια!! και ότι ο πυρήνας τους είναι η ορθόδοξη παράδοση!!                        Σε μία ηλικία που είναι ανάγκη να δομήσουν το θρησκευτικό τους προσανατολισμό, δεν είναι δυνατό να τους δημιουργούνται όλες οι προϋποθέσεις για να περιέλθουν σε ένα θρησκευτικό σχετικισμό και απαξιωτισμό και σε μια αδυσώπητη και καταστροφική για την ολοκλήρωση του χαρακτήρα τους σύγχυση, που κινδυνεύει μάλιστα να καταλήξει σε μηδενισμό.
Μια γεύση που αποδεικνύει ποιας μορφής ορθόδοξη διδασκαλία μπορεί να προωθήσουν αυτά τα ΠΣ μπορείτε να πάρετε από τον οδηγό του Εκπαιδευτικού στα θρησκευτικά, διαπιστώνοντας επίσης τί είδους κατευθύνσεις δίνονται και με ποιους στόχους προς τους διδάσκοντες.
Παραθέτουμε μόνο κατά λέξη δύο σημεία από τη σ. 267 και 268, που αναφέρονται στην προσωπικότητα και στις προϋποθέσεις του δασκάλου: <Στο πλαίσιο του νέου ΜτΘ πρέπει, εξ άλλου, να διευκρινιστεί ότι οι δάσκαλοι του Δημοτικού Σχολείου στα σχολεία της σύγχρονης πολυπολιτισμικής κοινωνίας είναι σημαντικό κατά την εκπαιδευτική διαδικασία να αποστασιοποιούνται κατά το δυνατό από τη θρησκεία στην οποία ενδεχομένως ανήκουν είτε πατροπαράδοτα είτε από επιλογή>. Και σε άλλο σημείο αναφέρει ότι <Με τιμιότητα λοιπόν και υπευθυνότητα απέναντι στην κοινωνία που τους έχει εμπιστευθεί αυτό το ρόλο, οι δάσκαλοι θα διδάξουν ό,τι τους ανατίθεται από την Πολιτεία. Υπό αυτή την έννοια δεν υφίσταται καμιά ιδιαίτερη, θρησκευτικού χαρακτήρα προϋπόθεση για να διδάξει ένας δάσκαλος το ΜτΘ. Μάλλον ως απευκταίες θα πρέπει να θεωρούνται τέτοιες προδιαθέσεις.
Ένας άθρησκος ή αγνωστικιστής ή αδιάφορος μπορεί να διδάξει με επιτυχία το ΜτΘ, όπως και ένας θρησκευόμενος. Αντίθετα ένας ζηλωτής θρησκευόμενος έχει μάλλον εξασφαλισμένη την αποτυχία, όπως έχει αποδείξει το εγγύς παρελθόν του μαθήματος>
!
Αγαπητοί Συνάδελφοι, σύμφωνα με πληροφορίες επίσης που έχουμε, οι Σύμβουλοι των θεολόγων καλούνται να αναλάβουν ρόλο εξουσιαστικό, επιτιμητικό, απειλητικό, ρόλο του παλαιού επιθεωρητή, προκειμένου να πιεστούν οι θεολόγοι να πειθαρχήσουν στη γραμμή της εξουσίας, δηλαδή στην εξώφθαλμα κατευθυνόμενη θεολογία της πολυπολιτισμικότητας.
Γι’ αυτό, σας καλούμε σε αντίσταση, σε εγρήγορση και σε αγωνιστικές παρεμβάσεις, έτσι ώστε, μέσα σε αυτή τη λαίλαπα της πολυδιάστατης κρίσης που βιώνουμε, να κρατήσουμε με ευθύνη και συνέπεια τουλάχιστον την πίστη μας και να την μεταδώσουμε στην επόμενη γενιά.

                                                                                   Η Διοικούσα Επιτροπή

         Παρακολουθώντας στενά τις εξελίξεις που αφορούν την τύχη του Μαθήματος των Θρησκευτικών στο «νέο Λύκειο» , ο Σύνδεσμος μας απέστειλε την ακόλουθη Συνοπτική Αναφορά προς την αρμόδια επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων (δια της Γραμματείας Προέδρου), την Πολιτική ηγεσία του Υπ. Παιδείας ΔΒΜΘ, καθώς επίσης και προς τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο, την Διαρκή Ιερά Σύνοδο και τα πολιτικά κόμματα.

Η Αναφορά στη  Imageέχει ως εξής:

Θεσσαλονίκη, 24/01/2012

 

   Βρισκόμαστε σε μια εποχή που η ανάγκη για ανθρωπιστική μόρφωση των νέων με γνώσεις, παιδεία και ήθος όλο και πιο πολύ μεγεθύνεται.

 Οι γνώσεις που παίρνει το παιδί στο σχολείο εμπεριέχουν θρησκευτικά, πολιτισμικά, ηθικοκοινωνικά και οικολογικά πρότυπα καθώς και άλλες παιδαγωγικές ευαισθησίες, έτσι ώστε να μπορεί βαθμιαία, να καλλιεργεί ή ακόμη και να διορθώνει τη σκέψη και το χαρακτήρα του.

   Το Mάθημα των Θρησκευτικών ως γνωστό συμβάλλει:

1.  στην εκπλήρωση του γενικού σκοπού της παιδείας

2. στον ειδικό του σκοπό, που είναι να βοηθά την παιδεία να εκπληρώνει το συνταγματικό της σκοπό που είναι «η ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης των μαθητών».

Έτσι, εκπληρώνεται με τον τρόπο αυτό, εκείνο που δέχονται όλες οι ευρωπαϊκές χώρες και όλες οι σύγχρονες παιδαγωγικές θεωρίες, ότι δηλαδή η αγωγή και η μόρφωση των μαθητών δεν μπορεί να είναι άσχετη με την κοινωνική, την πολιτισμική και τη θρησκευτική συνείδηση του τόπου στον οποίο ζουν και αναπτύσσονται.

Μια ενδεχόμενη θέσπιση από το Υπ. Παιδείας ΔΒΜΘ της προαιρετικότητας του μαθήματος των θρησκευτικών ή της μείωσης των ωρών διδασκαλίας στο «νέο Λύκειο», δημιουργεί τεράστιο κοινωνικό και πολιτισμικό πρόβλημα διότι:

Η ηθικοκοινωνική αγωγή και συμπεριφορά του μαθητή, ιδιαίτερα πάνω στην κρίσιμη ηλικία της εφηβείας, βασίζεται, εκτός των άλλων, στη θρησκευτική διάσταση της μαθήσεως που παρέχεται από το σχολείο. Τα θρησκευτικά γεγονότα, οι θρησκευτικές πράξεις, οι θρησκευτικοί συμβολισμοί καταλαμβάνουν ένα μεγάλο μέρος αυτού που ονομάζεται «περιβάλλον» του ελληνικού λαού.

Συνεπώς, πώς ο μαθητής θα συνειδητοποιήσει την πολιτισμική του ιδιαιτερότητα και πως θα διατηρήσει μια υγιή θρησκευτικότητα, όταν θα αποστερείται αυτές τις βασικές γενικές θεολογικές γνώσεις;

   Επισημαίνεται τέλος ότι το μάθημα των θρησκευτικών προσφέρει πρότυπα ζωής, σχέσεων και συμπεριφοράς, από πλευράς αγωγής, στην καλλιέργεια του κοινοτισμού απέναντι στη μάστιγα της ατομοκρατίας, η οποία γεννά τη φιλαργυρία, τον πόλεμο των συμφερόντων, των διαιρέσεων και των συγκρούσεων. Το μάθημα ακόμη, προάγει την εσωτερική ειρήνη έναντι της βίας, της τρομοκρατίας, της απανθρωπιάς, καλλιεργεί την αγάπη, την πραότητα, την φιλαδελφία, την καλοσύνη, την αλληλεγγύη, έναντι του μίσους, της οργής, της καταπίεσης, της εκμετάλλευσης, της αδιαφορίας για τον «άλλο». Καταπολεμά θρησκευτικές προλήψεις, δεισιδαιμονίες, προκαταλήψεις και αντιλήψεις που πολύ συχνά οδηγούν σε παρεκκλίσεις, φανατισμούς, ακρότητες και φονταμενταλισμούς.

Για όλους τους παραπάνω λόγους ζητούμε:

1. Τη διατήρηση της υποχρεωτικότητας του Μαθήματος των Θρησκευτικών σε όλες τις τάξεις του Λυκείου

2. Τη διατήρηση των ωρών διδασκαλίας του Μαθήματος όπως είναι μέχρι τώρα, δηλαδή: 2 ώρες στην Α΄ Λυκείου, 2 ώρες στη Β΄ Λυκείου (και 2 ώρες στη Γ΄ Λυκείου, ώστε να συνάδει με την προτεινόμενη δομή)

Θα μπορούσαμε να επεκταθούμε σε επιπλέον ζητήματα που άπτονται της θρησκευτικής αγωγής στη πατρίδα μας αλλά λόγω οικονομίας του χρόνου επιφυλασσόμαστε στα παραπάνω σημεία, με την ελπίδα να εισακουστεί η έκκληση μας αυτή για την παροχή μιας αυθεντικής, σύγχρονης και ολοκληρωμένης εκπαίδευσης, που σε κάθε περίπτωση περνά μέσα και από το Μάθημα των Θρησκευτικών.

                                                                            Από τη Διοικούσα Επιτροπή

Older Posts »

Kατηγορίες

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.